Ruhun bedenle ölmediğinin delili:
كُلُّ نَفْسٍ ذَائِقَةُ الْمَوْتِ
“Her nefis ölümü tadacaktır.”
(Âl-i İmrân 3/185)
Fahreddin er-Râzî Hazretleri bu ayetin lafzındaki inceliğe dikkat çekerek önemli bir tahlil yapar. Ayetin bedenlerin ölmesine karşılık nefsin (ruhun) yok olmadığını gösteren ince bir manaya işaret ettiğini ifade eder.
Çünkü ayette nefis “ölümü tadan” olarak vasfedilmiştir. Tatmak ise, tadma esnasında tadana ait bir varlığın bulunmasını gerektirir. Bir şeyi tadan varlık, o tadma anında mevcut olmalıdır. Eğer nefis ölümle birlikte yok olsaydı, ölümün tadılmasından söz etmek mümkün olmazdı. Bu sebeple ayetin manası, “her nefis kendi bedeninin ölümünü tadacaktır” şeklinde anlaşılır.
Buna göre ölüm, nefsin yok olması değil; ruhun bedenden ayrılmasıdır. Beden ölür, fakat nefis varlığını sürdürür. Böylece ayet, nefsin bedenden farklı bir hakikate sahip olduğunu ve bedenin ölmesiyle yok olmayacağını göstermektedir.
